మీకు తెలుసా..సంస్కృతంలోనూ బూతులు ఉన్నాయి,వాటిలో కొన్ని

ఎవరన్నా బూతులు తిడుతూంటే..మనం సంస్కృతంలో మాట్లాడకురా అని అనేస్తూంటాం. అలాంటప్పుడు నిజానికి సంస్క్కృతంలో బూతులు ఉన్నాయా ఇవన్నీ అక్కడనుంచి దిగుమతి చేసుకున్నవేనా అనే డౌట్ వచ్చేస్తుంది. అయితే సంస్కృతం కూడా ఒకప్పుడు సామాన్యులు మాట్లాడుకునే భాష అని చెప్తూంటారు. అందులోనూ ద్వందార్దాలు ఉన్నాయట. ఈ విషయాన్ని ఈ మధ్యనే జరిగిన సంస్కృత సమావేశంలో శతావధాని డాక్టర్ గణేష్ చెప్పారు.

ఆయన ఐదు పంచమహాకావ్యాలు, పంచ మహా రూపకాలు లలో తప్పిస్తే మిగతా చాలా సంస్కృత సాహిత్యంలో బూతు పదాలు ఉన్నాయన్నారు. అంతేకాకుండా ద్వందార్దాలు, బూతు పదాలు, అసభ్య వర్ణణలు వంటివి కూడా ఉన్నాయని తేల్చారు. ఇవన్నీ సంస్కృతం సామాన్యుడి భాష అని నిరూపిస్తున్నాయని చెప్పారు. భట్టానారాయణ వేణి సంహారం నాటకంలో చాలా బూతులు వాడతారని అన్నారు. అయితే అవి చాలా తెలివిగా కావ్య గౌరవాన్ని తగ్గించకుండా చూసుకుంటూ కవి ప్రయోగించారని అన్నారు. అలాగే కొన్ని కామన్ గా వాడే సంస్కృత బూతు లేదా తిట్లు లాంటివాటిని ఈ సందర్బంగా ప్రస్దావించటం జరిగింది.

 मन्द – మందబుద్ది (తెలివి తక్కువవాడు)

अबुद्ध – వెధవ(బుద్దిలేనివాడు)

अकच -బోడి

भीरु – పిరికివాడు

अजलोमः – గొర్రెలాంటోడు

हीन – ఎందుకుపనికిరానివాడు (హీనుడు)

अपच – బుర్ర తక్కువ వాడు

बधिर –  చెవిటి మాలోకం (చెప్పిందివిననివాడు)

अन्ध – గుడ్డి మాలోకం (ఎదురుగా ఉన్నా పట్టించుకోని వాడు)

वृथाकार -పనికిమాలిన వెధవ

बर्बर – దేనికీ పనికి రానివాడు

नीच – నీచుడు

अमेध्य – పనికిమాలిన సన్నాసి

कश्मल – చవట

जाल्म – రోగ్ (very derogatory)

रण्डा /रण्ड – వ్యభిచారి  

क्लीब – ఆడంగోడు  

సాధారణంగా మాటామాటా పెరిగి, అది గొడవగా మారితే.. తర్వాత బూతులు తిట్టుకోవడం మొదలవుతుంది. ఆ గొడవ జరిగేది ఇద్దరు మగాళ్ల మధ్యే అయినా కావచ్చు లేదా మహిళల మధ్య అయినా కావచ్చు. అలాంటి తిట్లు మన తెలుగులోనూ, ఇంగ్లీష్ లోనూ అలవోకగా వింటూంటాం. అయితే అవన్ని ఆఫ్ ది స్క్రీన్ ఉంటాయి. కానీ ఇప్పుడు ఓవర్ ద టాప్(ఓటీటీ) ప్లాట్‌ఫాం లేదా ఆన్‌లైన్లో ఏ సిరీస్ వచ్చినా వాటిలో బూతుల కామన్ అయ్యిపోయింది. యూత్ కూడా అందులో తప్పేముంది భావ వ్యక్తీకరణలో అదీ ఓ భాగం అని లైట్ తీసుకుంటున్నారు.